Check-Privacy voor ondersteuning bij uw implementatie van: | AVG | Verwerkersovereenkomsten | Registers | Privacy-Statements | ISO 27001 | NEN 7510 | ISO 9001 | Pentesten | 

Recht op wissen

Hoe zou u dat doen?

Een handel in geneesmiddelen vroeg zich af hoe moet worden omgegaan met het dilemma van terugroepen van middelen, indien dat nodig mocht zijn en wanneer het “recht op vergetelheid” is toegepast. Stelt u zich eens voor: een klant bestelt geneesmiddelen. Hij geeft daarvoor zijn gegevens op, inclusief die waarop hij kan worden bereikt. De dag na de aflevering verzoekt de klant de leverancier hem te “wissen”. So far so good...



Op dag 2 doet er zich een incident voor: de geleverde middelen hebben een serieus defect; zij worden direct teruggeroepen. Natuurlijk gaat dat via advertenties in gebruikelijke dagbladen en zelfs het 8-uur-journaal wordt gehaald.
Maar toch... de klant leest of ziet dat wellicht niet. Wat dan?
Het zou toch in elk geval toch veel beter zijn de klant direct te benaderen? Maar dat gaat dan niet meer!

Is er wellicht een grondslag waarop (een deel van de) gegevens van de klant na een wis-procedure alsnog zouden mogen worden bewaard? Ik denk van wel, mits praktisch en niet juridisch geredeneerd.
Artikel 6 lid 1 sub d AVG stelt dat een verwerking rechtmatig is als die “noodzakelijk om de vitale belangen van de betrokkene of van een andere natuurlijke persoon te beschermen;”. Meer is niet nodig, toch?
Maar het gaat hier wel om “verwerken” en wanneer er geen gegevens meer voorhanden zijn, gaat dat niet. Om die gegevens beschikbaar te hebben, zouden die dus ondanks een desbetreffend verzoek van Betrokkene toch niet direct moeten worden gewist! De formele gronden om niet te wissen, artikel 17 lid 3,
bieden echter onvoldoende mogelijkheden om een verzoek tot wissen te negeren.

Een Catch 22?
Nee! Ik denk dat een leverancier in zo’n geval toch een gerechtvaardigd belang heeft om het de gegevens voor een redelijke termijn te bewaren. Bijvoorbeeld voor de verwachte duur van het gebruik van de geneesmiddelen. Het “recht op vergetelheid” moet daar dan voor wijken. Wel zal de leverancier aanvullende maatregelen moeten nemen, in de eerste plaats de verwerking beperken (artikel 18 AVG) en een procedure instellen die de gegevens verwijdert na de “redelijke” termijn. Wellicht nog vercijferen en de code bij een vertrouwenspersoon?
Ik zou het zo doen...! Rechten en plichten moeten nu eenmaal in balans zijn.

Mmm.... het toont weer eens aan dat de AVG meer een juridisch dan een praktisch document is.

Afdrukken